ನಷ್ಟವನೇ ಲಾಭವೆಂದು......
ಕ್ಷುದ್ರ ಸುಖಕೆ ದುಃಖ ಮಹದ್ ಹೊತ್ತು ನಡೆವ ಜನ, ಕಣದ ಹಾಸಿಗೆ ಬೆಟ್ಟದ ಬೆಲೆ ಕೊಡುವ ಮರುಳ ಜನ। ಶ್ರಮವು ಸಾಗರ, ಸುಖವು ತೊಟ್ಟಿಲಿನ ನೀರಿನ ಹನಿ, ನಷ್ಟವನೇ ಲಾಭವೆಂದು ನಲಿಯುವ ಮನದ ಧನಿ। ಧೂಳಿನ ಚಿನ್ನ ಹಿಡಿದು ಜೀವವನು ಜೂಜಾಡುತ, ಕಾಲದ ಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕನಸನು ತಾವೇ ಹಾಕುತ। “ವಿರಮಿಸು”ವೆಂದು ಒಳಗೊಂದು ಮೌನವೇ ಕರೆಯುತ, ವ್ಯರ್ಥ ವ್ಯವಹಾರಕೆ ಅಂತ್ಯ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ। ಅಲ್ಲಿ Bhagavata Purana ದೀಪದಂತೆ ನಿಂತಿದೆ ಶಾಂತವಾಗಿ, ನಷ್ಟದ ಬದುಕಿಗೆ ವಿರಾಮ ಬರೆವ ಮಹಾಗ್ರಂಥವಾಗಿ॥