ಶ್ರೀರಾಮಭುಜಂಗಪ್ರಯಾತಸ್ತೋತ್ರम्Sankarabhagavatpada ವಿರಚಿತम्
“ದಂತಮ್” ಅಲ್ಲ, “ಸುದಂತಮ್” ಯಾಕೆ? 🌺 ಆದಿ ಶ್ಲೋಕವೇ ಎಷ್ಟು ಮಧುರ: > सदा राम रामेति रामामृतं ते सदाराममानन्दनिष्यन्दकन्दम् । पिबन्तं नमन्तं सुदन्तं हसन्तं हनूमन्तमन्तर्भजे तं नितान्तम् ॥ — ಶ್ರೀರಾಮಭುಜಂಗಪ್ರಯಾತಸ್ತೋತ್ರम् Sankarabhagavatpada ವಿರಚಿತम् ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ Sankarabhagavatpada ಹನುಮಂತನನ್ನು ಕೇವಲ ವೀರನಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಲಂಕೆಯನ್ನು ದಹಿಸಿದ ಬಲಶಾಲಿ ರೂಪ ಇಲ್ಲಿ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಹನುಮಂತನು ರಾಮನಾಮರಸದಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿರುವ ಭಕ್ತ. “ರಾಮ ರಾಮ” ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ರಾಮಾಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ನಮಿಸುತ್ತಾ, ಮಂದಹಾಸಿಸುತ್ತಾ ಇರುವ ಅಂತರಂಗಭಕ್ತ. ಈ ಪ್ರವಾಹದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪದ ಮಿನುಗುತ್ತದೆ — ಸುದಂತಮ್. ಅವರು ಕೇವಲ “ದಂತಮ್” ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು. ಅಂದರೆ ನಿಗ್ರಹಿತನು, ಶಮನಗೊಂಡವನು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟವನು. ಆದರೆ Sankarabhagavatpada “ಸು” ಎಂಬ ಉಪಸರ್ಗವನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ಭಾವದ ಹೃದಯ. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ “ಸು” ಎಂದರೆ ಶುಭ, ಸುಂದರ, ಸೌಮ್ಯ, ಸಹಜ, ಮಂಗಳಮಯ. “ದಂತ / ದಾಂತ” ಎಂಬುದು √दम್ ಧಾತುವಿನಿಂದ ಬಂದಿದೆ — ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು, ವಶಪಡಿಸುವುದು, ಶಮನಗೊಳಿಸುವುದು. ಹೀಗಾಗಿ “ಸುದಂತಮ್” ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹವಲ್ಲ; ಸುಂದರವಾದ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ. ಒತ್ತಿಹಾಕಿದ ಮೌನವಲ್ಲ; ರಸಪೂರ್ಣ ಶಾಂತಿ....